رها کن

چند روزی بود که نمی‌توانستم خوب بنویسم. موقع کتاب خواندن حواسم جمع نبود و هیچ یک از تکالیف دوره‌هایم را به درستی انجام نمی‌دادم. مدام حواسم پرت کارهای غیرضروری می‌شد و ساعات پایانی روز، از این بطالت رنج می‌کشیدم.

چون کارهایی هم که انجام می‌شد از کیفیت مطلوبی برخوردار نبود، تصمیم گرفتم چند روزی به خودم استراحت بدهم. مهمانی بروم، در طبیعت بگردم، فیلم ببینم و به هیچ یک از کارهایی که موفق به انجام دادنشان نبودم، فکر نکنم. بعد از گذشت سه، چهار روز به شدت دلم برای پشت میز کار نشستن تنگ شد. دوباره دست به قلم شدم و با ولع بیشتری کتاب خواندم. این چند روز استراحت بدون عذاب وجدان، معجزه کرد.

گاهی اوقات اصرار در انجام دادن کارهای روتین، هیچ کمکی به شما نخواهد کرد. زمانی که بی حوصله باشید و بالاجبار بخواهید کارتان را پیش ببرید، شاهد نوآوری یا نتیجهٔ خاصی نخواهید بود و کیفیت پایین کار توی ذوقتان خواهد زد. پس گاهی اوقات لازم است رها کنید، به تجدید قوا بپردازید و بعد با انرژی بیشتری به کار خود بازگردید. فقط این نکته حائز اهمیت است که حواستان باشد این رها کردن خیلی طولانی مدت نشود که بالکل هوای کار از سرتان بیفتد.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.